Ziek, zwak, misselijk of andere rampen deze week.

Shakira: Oesters.
Rob de Nijs: Verkouden
Dat gaat nog wel, maar dit....
Britney: Afgwezen door Pet Shop Boys
Floortje: Album afgekeurd
Dolly Dots: Extra concert
Jan Smit: Nog twee jaar bij Tros
Alanis Morrisette: Gedumpt
Kylie: Gedumpt vanwege Penelope
Dancing on Ice: Gedumpt vanwege kijkcijfers
Madonna: Weer gelukkig
Gary Glitter: Vervroegde vrijlating
Pete Doherty: Same procedure as last year?
Bonnie St Claire: Geen nieuws, optredens gaan door

En nu even serieus.

Pedro Knight: Overleden
Frankie Laine: Overleden

Overwinningsspeech van JP Balkenende gelekt

Exclusief, nu al op Shilka.nl en Blogt.nl: de overwinningsspeech van JP Balkenende!

“Mensen. Wat een mooi moment. Als ik zie wat voor een resultaat we hebben geboekt, dan zeg ik: mensen, we hebben er keihard voor geknokt, maar als je dan ziet wat het resultaat is, dan zeg ik: laten we trots zijn op elkaar.
Lees hier verder...

Vrouwen achter het stuur....

Hier een bericht wat ik tegen kwam op het grote wijde internet. Het spreekt voor zich.
Vanochtend reed ik in de spits op de A2 en vanuit mijn linkerooghoek zag ik dat ik werd ingehaald door een vrouw die om en nabij de 140 reed in een nagelnieuwe Golf. Ze zat ver voorover en keek in haar binnenspiegel terwijl ze mascara aanbracht.
Ik keek een paar seconden fronsend voor me en toen ik weer keek zat ze halverwege mijn rijstrook en was nog steeds bezig met haar wimpers.
Als man zijnde word ik uiteraard niet gauw bang. Maar zij liet me zo schrikken dat mijn elektrische scheerapparaat uit mijn rechterhand viel en de donut uit mijn linker. Hierdoor begon mijn linkerknie, waarmee ik stuurde, te wiebelen waardoor mijn mobieltje, dat ik tussen mijn linkeroor en schouder had geklemd in mijn koffie, die ik tussen mijn benen had gezet, viel. Daardoor liep mijn zaakje derdegraads brandwonden op, was mijn dure Nokia naar de filestijnen en miste ik een belangrijk zakelijk conferentie-gesprek.
Die verdomde vrouwen achter het stuur...

Open brief van oom agent

Onderstaande stuk kwamen we op de redactie tegen in de Telegraaf. Wij houden het jullie niet onthouden. Ook onze collega de plietsieman zal zich hier wel in herkennen
Geachte belastingbetaler,
Ik pas vast en zeker in het hokje waarin u mij wilt indelen en u vindt mij typisch. Tot mijn spijt kan ik dat niet van u zeggen. Ik weet immers niet wie u bent. Vanaf hun geboorte leert u uw kinderen dat ik de boeman ben en zij zijn dan geschokt omdat ik met mijn traditionele vijand, de crimineel, vergeleken word. Lees hier verder...

Ik kan er niets aan doen

Ik kan er niets aan doen. Werkelijk, echt niets. Vervelend, dat is het wel. Ik pak de afstandsbediening op om het programma te kijken dat ik van te voren zorgvuldig geselecteerd heb in de gids en druk op de knop. De hele dag kijk ik al uit naar dit moment, dat mijn lievelingsprogramma weer op tv is. Het intromuziekje begint al en tegelijk bedenk ik me: “He, bah, ik moet de was nog doen.” En nee: mijn moeder vragen het voor me te doen is geen optie meer sinds ik op kamers woon. Dus graai ik gauw de was bij elkaar en ren ik de trap af richting wasmachine. Tot mijn grote, niet zo heugelijke, verassing heeft mijn Huisgenoot J. zijn was toevallig een milliseconde eerder in de machine gedaan. Mijn nare wasje (in de volksmond het ‘wassenaartje’) draaien is nu geen optie. Ik loop terug door de keuken en zie de afwas van vier dagen staan. Lees hier verder...